It was the eve of September 26, 2009 – the day that Typhoon Ondoy (International name Tropical Storm Ketsana) strucked in the Northern Capital Region (NCR) of the Philippines, nang unang maramdaman ang parating na hagupit ni Ondoy.
Gabi pa lang ng biyernes, Septyembre 25, ng maramdaman ko na may paparating na nga na bagyo – as have seen and heard also from the announcement of PAG-ASA. That night you can already feel that something heavy is going to drop from the sky.
Umaga ng sabado, September 26, tuloy-tuloy pa rin ang pagbuhos ng ulan mula pa nung kinagabihan at unti-unti ko na ring naiisip na mukhang malakas nga si Ondoy.
Ika- 11 ng tanghali biglang nagtaasan na lamang ang mga tubig baha sa iba’t-ibang panig ng Metro Manila, Bulacan, Marikina, Cainta, Rizal, Laguna, Quezon City, Valenzuela, Malabon, Alabang at marami pang lugar. Sabi nga ng ilan, segundo lamang ang bilis ng pagtaas mula isang pulgada hanggang lagpas-tao na sa ibang lugar. Iyun na pala ang simula ng national disaster!
Bumuhos pa ang malakas na ulan at halos lumubog na sa mapa ang maraming kabayanan at marami na ang humihingi ng tulong. People are already getting stranded from different places! Cars became submarines as they submerged into the ravishing flood! Houses built and lived by residents for so many years also submerged and only the roofs are seen from above! And the worst of it all – after two days (September 28), there is already a confirmed report of 140 total death brought by typhoon Ondoy!
Bakit nga ba nagkaganito? Sabi ng ilan – lalo na mga nakatira sa Ortigas Extension eh ngayon lang daw nila naranasan ang ganitong pagbaha sa tanang buhay nila. Marami na tuloy na panawagan ang idinaing sa iba’t-ibang ahensiya ng gobyerno at mga tv networks ang ipinarating dahil sa emergency na ito. Salamat na lamang at marami naman na nagtutulungan upang magsagip at makatulong sa mga kababayan na nasadlak sa ganitong pangyayari. Ilang pulitiko na rin ang umikot upang tumulong sa mga nasalanta – isang gawi na dapat lang din na ipakita nila (lalo na ng mga naghahangad ng posisyon sa darating na eleksiyon sa 2010).
Maraming buhay, bahay, ari-arian ang nawala dahil sa bagyo at bahang dulot ni Ondoy. Maraming dahilan ang ikinakabit sa pangyayaring ito. Isa na dito ang walang habas na pag-tapon ng mga basura. Dahil na rin sa mga kaliwa’t kanang pagputol ng mga puno sa kabundokan, nawawalan na tuloy ng tanging proteksiyon sa pagragasa ng tubig ulan ang kapatagan. At isa pang dahilan – ang pagbukas ng Angat Dam.
Taong 1978 nang makaranas ang probinsiya ng bulakan ng malakihang pag-baha dulot ng pagbukas ng Angat Dam. Binubuksan ang pinto ng dam kapag nagkakaron ng pag-dami ng tubig sa loob ng dam dulot na rin ng walang tigil na pagbuhos ng malakas na pag-ulan at bagyo. Dahil dito sa pagbukas ng pinto, apektado ang mga bayan na napapalibutan sa Bulakan. Kung hindi magpapakawala ng tubig ang dam, mas lalong malubhang problema ang idudulot nito. Hindi rin naiwasan na nuong Oktubre 1978, marami din ang nasawi at nasirang kabuhayan dahil sa pagbukas ng dam. At makalipas ang halos 31 taon, muling naulit ang isang hindi magandang pangyayari.
Taon 2009 ngayon, sa muling pagbukas at pagpakawala ng tubig ng Angat Dam, maraming lugar ang inabot ng tubig baha, hindi lamang sa mga bayan ng Bulakan, ngunit pati na rin sa bayan ng Rizal, Cainta, Manila, Valenzuela, Quezon City, Las Pinas, Cavite, Pampanga at marami pa at hanggang sa kasalukuyang oras ngayon (21:35 Manila Time) marami pa rin ang hindi pa nakakrekober sanhi ng pananalasa ng bagyong Ondoy na sa kabutihang palad naman ay nakaalis na ng bansa. Ngunit sa pag-alis ni Ondoy, mga bakas ng kaniyang hagupit nag iniwan sa atin. Hindi pa man nakakapag-umpisa ang iba nating kababayan sa paglinis ng kanilang mga nasalantang kabahayan ay may ulat na tayong narinig na may tropical depression na paparating na naman at kung hindi raw ito lilihis (ayon sa PAG-ASA) ay tatama ito sa Northern Luzon, na naman!
Maraming nasawi, nawawala at nasirang kabuhayan ang lumalabas ngayon kasabay ng pag-silip panandalian ng haring araw. Huminto na ang ulan at lahat ay nagdarasal na sana ay magtuloy-tuloy na ang pag-sikat ng araw upang makapag-linis at makapag-umpisa na ng buhay ang mga nasalanta nating kababayan. Many are looking forward that this disaster ends from here, although this is a natural disaster and nobody knows and predict what’s gonna happen next – all just can pray that everything’s gonna be ok.
Ang Pinoy naman, kahit na anumang sakuna at problemang kinakaharap ay nakukuha pa ring ngumiti – katulad na lamang ng makikita sa litrato sa itaas. Makikitang lubog na ang kakalsadahan subalit makikita pa rin ang mga ngiti sa mukha ng ating mga kababayan.
Ganyan ang Pinoy! Sa mga lupit at hagupit na dumarating sa buhay ay hindi pa rin magpapatalo at siguradong babangon at tatayo upang makapag-simula ulit ng bagong buhay!
Sa mga volunteers, foundations, survivors at mga naapektuhan ng bagyo, sama-sama nating hinarap ang sakunang ito ngunit alam natin na makakaahon pa rin tayo! Sa mga rescuers na nasawi sa pag-sagip ng ating mga kababayang nasalanta, mga bayani kayo!
Sa oras na ito, the National Disaster Council has already suspend classes from all levels, private and public schools, until Wednesday in Metro Manila and Marikina, and until further announcements. In Bulacan there is also an announcement earlier from Governor Jon Mendoza to suspend classes also. School administrations are given the go-signal for their discreetion to suspend their classes in areas affected by the typhoon.
Reminder to all, keep on your monitor from your tv’s and radios for further updates and announcements.
Readers may write your updates, announcements and/or your experience of this typhoon Ondoy here on our comment box.
Lastly, marami ding nai-ulat na nag-sasamantala sa kasagsagan ng bagyo! Nag-sasamantala sa pag jacked up ng presyo ng bilihin – MAHIYA NAMAN KAYO! At sa mga nanamantala sa pag-nanakaw sa loob ng mga bahay na nasalanta habang ang mga may-ari ay lumikas para sa kanilang kaligtasan – MAGTIGIL NAMAN KAYO!
.jpg "SM Advantage Card")
